Spunlacing یک فرآیند تولیدی است که برای تولید پارچه های غیر بافته استفاده می شود ، که معمولاً به عنوان پارچه های Spunlace یا پارچه های هیدرونتنگ شناخته می شود. این یک فرآیند مکانیکی است که با استفاده از جت های آب فشار بالا- ، بدون نیاز به بافندگی یا بافندگی ، الیاف را درگیر می کند.
در اینجا یک مرور کلی از روند spunlacing آورده شده است:
آماده سازی فیبر: این فرایند با تهیه الیاف آغاز می شود ، که می تواند الیاف طبیعی (مانند پنبه ، سلولز) یا الیاف مصنوعی (مانند پلی استر ، ویسکوز) باشد. الیاف ممکن است باز ، تمیز و مخلوط شوند تا یک ترکیب فیبر همگن مناسب برای چرخش ایجاد شود.
Carding: الیاف تهیه شده سپس به یک دستگاه کارتینگ تغذیه می شوند که الیاف را تراز و شانه می کند تا یک وب فیبر نازک و یکنواخت ایجاد کند. این وب به عنوان پایه ای برای روند درگیری بعدی است.
ریسندگی: وب فیبر با کارت در یک دستگاه هیدرونتانژ تغذیه می شود ، جایی که از طریق یک سری جت های آب فشار بالا- عبور می کند. این جت ها باعث می شوند که الیاف با یکدیگر درگیر شوند و با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و یک ساختار پارچه منسجم را تشکیل دهند.
فرآیند درگیری: در داخل دستگاه هیدرونتانژ ، وب فیبر در معرض فشار شدید آب قرار می گیرد که الیاف را مجبور می کند به هم در هم تنیده و به هم پیوند بزنند. فرآیند گرفتاری پارچه ای با خواص مورد نظر مانند نرمی ، استحکام و جذب ایجاد می کند.
خشک کردن: پس از فرآیند گرفتاری ، پارچه Spunlace ممکن است از یک بخش خشک کردن عبور کند تا رطوبت اضافی را از بین ببرد و از خشک شدن مناسب پارچه اطمینان حاصل کند. روشهای مختلف خشک کردن ، مانند خشک کردن هوای گرم یا پیوند حرارتی ، بسته به نیازهای خاص پارچه ممکن است استفاده شود.
اتمام: پس از خشک شدن ، پارچه Spunlace ممکن است برای تقویت خواص آن یا اضافه کردن ویژگی های خاص ، فرآیندهای نهایی اضافی را انجام دهد. این ممکن است شامل درمان هایی مانند تقویم ، پوشش یا اتمام سطح برای بهبود ظاهر ، عملکرد یا سازگاری پارچه با برنامه های خاص باشد.
فرآیند spunlacing بسته به ویژگی های مورد نظر پارچه نهایی و الزامات خاص برنامه می تواند از نظر تجهیزات ، پیکربندی و پارامترها متفاوت باشد. این یک روش همه کاره و کارآمد برای تولید پارچه های غیر بافته با طیف گسترده ای از خواص و برنامه ها است.
